วันพุธที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2559

[SF - ช้างศึกไทย] + [Part 2…END] The Secrets...ลับ(ไม่)ลับ หนุ่มน้อยน่ารักกับคุณชายขี้แกล้ง - Mika Tristan





อร๊ายยยยยย งือออ มาต่อแล้วค่ะ  Part สุดท้ายยยย  เมื่อวานไม่รู้อะไรลงค่ะที่บ้านยุ่งมาก (ไม่รู้?  และแกรู้ว่ายุ่งได้ไง?) บางทีไรท์ก็งงกับคำพูดตัวเองค่ะ -*-  แต่วันนี้รีบมาลงทันทีเลยค่ะที่ว่าง 55555  เราได้ลงแล้วนะเออ

แบบว่าร็สึกผิดหนักมากเลยค่ะที่ปล่อยให้รีดค้าง  งืออ ขอโทษนะคะ  แต่ตอนนี้มาแล้วค่ะ 55555  งั้นไปอ่านกันต่อเลยนะคะ ><



-------------------------------------------------------------------------------------



“อยู่กับพี่สักสิบนาทีสิ” ร่างสูงว่า “ถ้าทำพี่หมดแรงจะยอมให้นอนเลย” ร่างสูงยิ้มแต่อีกคนหนึ่งกลับยื่นปากใส่

ช่างกล้าพูดนะมิก้า......

พี่น่ะสิ ทำผมหมดแรง” เด็กหนุ่มว่า พลางทำหน้ามุ้ย  ใครจะไปทำอีกคนหนึ่งหมดแรงได้กัน มีแต่เจ้าตัวนั่นแหละที่จะโดนช่วงชิงไปเสียมากกว่า  เป็นทริสตองหรอกนะที่นัดคืนนี้ได้ลงเล่นทั้งเกมส์จนจบการแข่งขัน  มิก้าเองก็เพิ่งจะลงเล่นในครึ่งหลังนี่เอง  พูดถึงทางเทคนิคแล้วร่างเล็กเสียเปรียบกว่าเห็นๆ

“ไม่เอาด้วยหรอก  ใครจะไปทำพี่หมดแรงได้กันเล่า” ทริสตองจับไหล่มิก้า “ตะ แต่พี่หยุดมือก่อนได้ไหม...อึก  ฮาา ผม...อื้อ จะ...” ร่างเล็กจิกเล็บสั้นๆ ลงบนไหล่แกร่ง แล้วเกร็งแน่นเมื่อความเร็วของฝ่ามืออุ่นนั้นเร่งจังหวะขึ้น  ซึ่งดูเหมือนทริสตองอาจไม่มีทางเลือกมากนักจริงๆ

“แค่สิบนาทีก็ได้ พี่ไม่ขอมากหรอก”

นั่นอย่างไร หากทริสตองจะปฏิเสธไม่เล่นกับมิก้า แต่ร่างสูงก็คงจะไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองต้องทำอะไรเก้ออยู่แล้วเป็นแน่......ที่หาอะไรทำในตอนกลางคืนบนเตียงแบบนี้  เค้าคงไม่ใช่เพียงเอาคืนเด็กซนที่กัดนิ้วแข็งๆ ของตนเองเสียแล้วล่ะ

ทริสตองเม้มปากแน่นแล้วเปลี่ยนมากอดพี่ชายที่เริ่มขยับมือเร็วขึ้นเสียจนกล้ามแขนเกร็งเป็นรูปร่าง “พี่มิก้า..อ๊า!...อืออ จะ ไม่ไหวแล้ว...อ่าา..า อะ อ้าา!” ร่างเล็กเด้งตัวขึ้นขณะเบียดยอดอกฉ่ำน้ำนั้นเข้าไปกับแผ่นอกล้ำของรุ่นพี่ด้วยแรงกอด  น้ำสีขาวขุ่นถูกปล่อยออกมาเต็มอุ้งมือของอีกคนหนึ่งที่กุมรอรับอยู่แล้ว  มันเลอะเทอะเต็มไปหมดจนบางส่วนล้มออกมาจากมือของมิก้า

“อาา” เด็กหนุ่มตัวสั่นจากการที่เพิ่งได้ปลดปล่อยในรอบหลายต่อหลายวันในอ้อมกอดของชายหนุ่มร่างกำยำ  ทริสตองหอบหายใจหนัก ก่อนมิก้าจะเปิดฉากแลกลิ้นกันอีกครั้งแต่ทว่าครั้งนี้ค่อยเป็นค่อยไป ไม่รุนแรงเพราะอยากแกล้งร่างเล็กอีกแล้ว  ฝ่ามือแกร่งเลื่อนขึ้นมาลูบตรงท้ายทอยเนียนละเอียดอย่างอ่อนโยน  นวดวนและรั้งประคองไว้ไม่ให้อีกคนหนึ่งต้องถอนจูบออกไปเสียก่อน

ก่อนพี่ชายร่างสูงจะจับน้องนอนคว่ำกับลงเตียงแล้วก้มลงฝังลิ้นลงไปในกลีบก้นขาวเนียนที่ไม่เคยมีใครได้แตะต้องเลยนอกจากเค้า ชายหนุ่มใช้ลิ้นแตะไปที่ช่องทางสีหวานนั้นจนเด็กหนุ่มสะดุ้งตัวเบาๆ ก่อนมิก้าจะเลียไปที่ปากทางอ่อนนุ่มนั้นอย่างละเมียดละไม  ทริสตองที่โก่งโค้งตามใจพี่ชาย กอดหมอนนุ่มฟูเสียจนแทบกลายเป็นเนื้อเดียวกัน  เจ้าตัวฝังหน้าลงไปแล้วจิกเล็บสั้นเข้ากับหมอนนั่นอย่างแรงเพราะความเสียวซ่านที่ชวนให้หดเกร็งทุกสัมผัส  นิ้วเท้าเล็กๆ จิกเข้าหากันแน่นพร้อมทั้งบอกตัวเองไว้ว่าอย่าทำให้ขาที่เริ่มสั่นน้อยๆ นั้นเสียหลักล้มลงมาอย่างเด็ดขาด  และก่อนจะได้ทำอะไรร่างเล็กก็รู้สึกถึงความเย็นที่ไหลเวียนเข้ามาในกายพร้อมสัมผัสแข็งขืนจากนิ้วของอีกคนหนึ่งเสียแล้ว

“อาา อ่าา...า ฮึก” ทริสตองฝังหน้าลงไปบนหมอนอีกครั้ง ในตอนที่มิก้าขยับนิ้วของตัวเองเข้าไปลึกขึ้นแล้วถอนออกมาก่อนจะดันเข้าไปใหม่.....ไม่ยากเย็นนัก  สะโพกน้อยๆ สั่นเทาถูกประคองให้ตั้งขนานกับพื้นเตียงต่อไป  การขยายช่องทางไม่ได้นานและยากลำบากนักเนื่องจากทริสตองเคยมีประสบการณ์กับมิก้ามาก่อน  ร่างสูงจึงสามารถสอดนิ้วเข้าไปได้อีกหนึ่งอย่างสบายๆ  ในตอนนี้ทั้งนิ้วกลางและนิ้วนางของเค้าจึงเคลื่อนเข้าออกอยู่ในตัวของรุ่นน้องอย่างเนิบช้า ไม่รีบเร่ง

แต่ร่างสูงตอนนี้ก็ดูท่าจะไม่ไหวเสียแล้ว  เค้าต้องการจะปลดปล่อยและพุ่งทะยานเข้าไปในตัวของน้องชาย  ความอดทนกำลังมาถึงขีดจำกัด  ร่างสูงจึงขยับไปให้ลึกจนสุดข้อสามสี่ครั้งแล้วถอนนิ้วออกมา ก่อนจะพลิกร่างที่แทบไร้เรี่ยวแรงจนอ่อนปวกเปียกนั้นให้หันกลับมาประจันหน้ากันตามเดิม   

ทริสตองหนุนหมอนใบเดียวกันที่เจ้าตัวใช้ระบายความทรมานถูกจับให้อ้าขาออกก่อนจะรู้สึกร้อนวูบไปทั่วท้องน้อยเนื่องจากขนาดแท่งแกนกายที่ขยายใหญ่ขึ้นของรุ่นพี่  ไม่ว่าจะกี่ครั้งเด็กหนุ่มก็ยังไม่เคยนึกชินกับมันเสียที  มีแต่จะถอยหนีเสียด้วยซ้ำ

ชายหนุ่มจ่อแกนกายของตัวเองไปจิ้มที่ตรงช่องทางชื่นแฉะของรุ่นน้องแล้วทำการดันมันเข้าไปอย่างช้าๆ

“อ้าา!” ทริสตองร้องออกมาเมื่อมันเข้าได้ไม่ถึงครึ่งเพราะส่วนที่อยู่ด้านในไม่ได้ถูกขยายไปด้วย  อีกฝ่ายหนึ่งจึงต้องแช่กายไว้แล้วค่อยๆ ดันเข้าไปอีกครั้งหนึ่ง  ทริสตองร้องดังมากขึ้นกว่าเดิม  การต่อสู้ระหว่างความแข็งขืนและพลังบีบรัดอันไม่ยอมความของผนังช่องทางอ่อนนุ่มนั้น  ร่างสูงจึงถอนมันออกมาเล็กน้อยพอให้ร่างเล็กหยุดบ่นว่าเจ็บก่อนจะปลุกปั่นส่วนอ่อนไหวของร่างเล็กเพื่อช่วยให้อะไรๆ ง่ายขึ้นมากกว่านี้

ขาคู่ขาวเสียดสีไปมาอยู่ข้างลำตัวของมิก้า ก่อนชายหนุ่มจะก้มลงบอกแล้วเริ่มทำการชำแรกกายอีกครั้ง “อย่าเกร็งล่ะ เดี๋ยวจะเจ็บอีก”

“อะ ฮึกก” ทริสตองกัดริมฝีปากไว้เกือบไม่ทัน มือขาวๆ เอื้อมขึ้นไปเกาะต้นแขนแข็งแรงไว้เพื่อหาที่ยึดเกาะ  จนในท้ายที่สุดร่างสูงก็สอดเข้าไปได้จนสุดกาย  มิก้าหอบหายใจเล็กน้อยจากความคับแน่นและตอดรัดเป็นจังหวะ ในตอนที่เด็กหนุ่มด้านล่างก็มีเหงื่อกาฬเกาะพราวอยู่บนขมับทั้งสองข้าง คนที่อยู่ด้านบนจึงเอื้อมมือลงไปใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยให้อย่างอ่อนโยนแล้วยึดสะโพกนุ่มมือด้านล่างไว้ก่อนจะเริ่มขยับ

“อ่า...า ฮึก ฮาา ฮะ อือ พี่ครับ...อ่า”

อาา...ทริสตอง” น้องชายรัดเค้าแน่นเหลือเกิน  ร่างสูงแทบขยับไม่ได้ก่อนจะทำไปอย่างเนิบช้ามากที่สุดเพื่อให้ร่างกายของทริสตองยอมเชื่อใจและผ่อนคลายให้เค้า

“อืออ พี่มิก้า...ฮะ อ้าา” เด็กหนุ่มแอ่นตัวขึ้นเพราะพี่ชายดันเข้ามาเร็วเกินไป

“โทษทีทริสตอง...อ่าา อา” คนทำขอโทษปนเสียงคราง  ก่อนกิจกรรมที่เต็มไปด้วยการต่อรองด้วยเสียงครางทุ้มต่ำและหวีดหวิวจะดังขึ้นเป็นระรอกภายในห้องมืดสลัวที่แสนจะเป็นส่วนตัวนี้ของร่างสูง  มิก้ามักจะเผลอสวนกายเข้าไปเร็วและแรงเกินเสมอจนน้องชายต้องกอดคอและร้องปรามให้ช้าลงหน่อย

ร่างสูงโยกตัวไปตามแรงปรารถนาอย่างค่อยเป็นค่อยไปและหักห้ามใจมากที่สุด  กระทั่งในตอนท้ายทริสตองก็ยอมให้เค้าขยับตามใจชอบได้เสียที  ชายหนุ่มตะล่อมเพิ่มจังหวะไปเรื่อยๆ จนไม่มีคำบ่นของรุ่นน้องแล้วก็เร่งจังหวะจนถึงที่สุด เนื่องจากความต้องการในอกเค้าแทบจะล้นทะลักออกมาได้อยู่แล้วตั้งแต่สอดใส่เข้ามาในตัวทริสตอง

“อ๊าา...อ่าาา ฮึก อ้า อื้อๆๆๆ พี่มิก้า ฮะ...อ้าา” เด็กหนุ่มด้านใต้ยึดหมอนใบฟูไว้แน่น  ขาขาวกระจ่างก็โดนกางให้อ้าออกอยู่บนแขนของรุ่นพี่  สะโพกเต่งตึงที่โดนกระแทกกายเข้าออกถูกดันให้เด้งขึ้น  ใบหน้าของทริสตองแดงซ่านจากความเร่าร้อนที่ถูกจุดขึ้น  ดวงตาฉ่ำน้ำใสๆ นั้นช้อนมองมิก้าที่อยู่ด้านบนอย่างไร้การต่อต้าน  ถึงแม้จะไม่ได้เป็นอย่างนั้นมาตั้งแต่แรกแต่รุ่นพี่ร่างสูงคนนี้ก็เป็นคนหาเรื่องแกล้งเจ้าตัวเองให้ทริสตองต้องโยเยใส่ตั้งแต่จับถอดเสื้อผ้า

......ถ้าหากบอกกันดีๆ แล้วไม่ทำตัวเอาเปรียบตั้งแต่แรกก็ดีอยู่หรอกนะ.......

เสียงเฉอะแฉะดังขึ้นตามการสวนกายเข้าออกของร่างสูง  มันฟังดูกระชั้นชิดตามการขยับและอาจทำให้อุณหภูมิตรงที่กายเชื่อมกันร้อนขึ้นเป็นเท่าตัวมากกว่าเดิมในครั้งแรก  มิก้าพยายามทำอย่างนุ่มนวลไม่ให้ทริสตองต้องเจ็บที่สุดแล้ว ควบคู่กับการเร่งเครื่องไม่ให้ตกจากการพุ่งสูงของอารมณ์ใคร่

“อ้าา  ทริสตอง อ่า”

“อื้อ พี่..อึก...มิก้า อ้าา ฮาา...า อิ อ่า จะไม่ไหวแล้วครับ...ผมจะ...อ้าา อาๆๆๆ พี่มิก้า”

“อาา อีกเดี๋ยว...อ่า อึก พร้อมกันนะ” ร่างสูงเร่งการซอยสะโพกให้ถี่ยิบและกดเข้าไปติดกับสะโพกนิ่มอย่างแนบชิดมากขึ้น  เมื่อความร้อนภายในกายของทั้งสองกำลังปะทุอยู่ข้างในทั้งแกนกายใหญ่ที่ต้องการจะปลดปล่อยจนปวดหนึบและช่องทางคับแคบที่บีบรัดเป็นจังหวะ ต่างไม่มีใครยอมใคร

มิก้าโน้มตัวต่ำลงแล้วไสกายเข้าไปด้วยความเร็วจนทำให้เตียงเกิดการสั่นไหว  ทริสตองร้องเรียกชื่อมิก้าในขณะที่อีกคนหนึ่งก็พร่ำเรียกและกอดกายนั้นแน่นไปด้วยเช่นกัน  กระทั่งการขยับครั้งสุดท้าย ชายหนุ่มจับขาขาวให้อ้าออกกว้างแล้วฝังกายเข้าไปจนสุดเพื่อปลดปล่อยความต้องการทุกหยาดหยดให้เข้าไปในตัวอ้อนแอ้นที่แอ่นกายขึ้นเมื่อร่างกายกระตุกเกร็งจนหัวสมองขาวโพลน

อ้า!” ทริสตองทิ้งตัวลงบนพื้นเตียง พร้อมกับน้ำรักที่ออกมาอีกระรอกหนึ่งและเปรอะเปื้อนชายหนุ่มทั้งสองอย่างทั่วกัน

คนด้านบนที่เหงื่อเกาะพราวทั่วร่างกายหอบหายใจหนัก เอื้อมมือลงไปปัดป่ายเส้นผมที่หล่นลงมาปรกหน้าให้ร่างเล็กแต่ปรากฏมิก้ากลับพบว่าทริสตองหลับไปเสียแล้ว.....หรือจะเรียกว่าหมดสติกันแน่นะ  ร่างสูงกลืนน้ำลายลงคออย่างยำลำบากก่อนจะค่อยๆ ถอดแกนกายออกมา พร้อมกันนั้นเสียงครางอื้ออึงในลำคอก็ดังขึ้นด้วยแต่เด็กหนุ่มก็ไม่ได้ตื่นขึ้นมาแต่อย่างใด  ลมหายใจที่สม่ำเสมอบ่งบอกว่าเจ้าตัวเข้าห้วงแห่งนิทราไปเรียบร้อยแล้ว

คงจะหลับไปงั้นสินะ......ร่างสูงลูบแก้มใสที่ขึ้นสีอมชมพูจัดเพราะกิจกรรมเร่งจังหวะเมื่อครู่นี้  แล้วจูบหน้าผากของทริสตองเบาๆ ก่อนเค้าจะบอกตัวเองว่าให้ลุกขึ้นแล้วเช็ดของๆ ตัวเองที่ไหลย้อนออกมาจากตัวของรุ่นน้องเพื่อให้อีกคนหนึ่งรู้สึกสบายตัวมากกว่านี้  เมื่อเสร็จแล้วจึงนอนลงข้างตัวทริสตอง คว้าร่างกายอ่อนปวกเปียกเพราะหลับไปแล้วของเจ้าตัวมากอดไว้ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกันความหนาวจากเครื่องปรับอาการที่กลับมามีบทบาทอีกครั้งหลังจากความร้อนรุมในกายของหนุ่มทั้งสองลดลงแล้ว

มิก้ากระชับตัวทริสตองในอ้อมกอดให้แน่นขึ้น  ดอมดมซอกคอหอมก่อนความง่วงและเหนื่อยล้าจะเรียกหาเค้าบ้าง  ร่างสูงเข้าสู่ห้วงนินทราตามเด็กหนุ่มในอ้อมกอดไปในที่สุดหลังจากที่คิดอยู่ในใจกับตัวเองพรุ่งนี้เช้าทริสตองจะบ่นกระปอดกระแปดใส่เค้าที่ดันทุรังทำหรือเปล่านะ



***************************************************************************



10.15 น. ......

“ทริสตอง...ทริสตอง ตื่นได้แล้วนะ วันนี้ต้องไปซ้อมไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวสายเอานา” เสียงทุ้มดังขึ้นแทรกโสตประสาทเข้ามาอย่างนุ่มนวลพร้อมแรงเขย่าน้อยๆ ที่ไหล่ขาวเปลือยเปล่า  แรงยวบของเตียงทำให้รู้ว่าคนเรียกนั่งอยู่ข้างตัวเด็กหนุ่มที่นอนคว่ำหน้ากอดหมอนใบอุ่นอยู่อย่างแสนสบาย

คนโดนปลุกหน้ายู่ก่อนจะถูหน้ากับหมอนแล้วหันหนีไปอีกทางหนึ่ง “อืออ อื้อ ฮึ” เด็กหนุ่มลูกครึ่งฝรั่งเศสงอแง  ไม่ยอม  อยากจะนอนต่อท่าเดียว  จนพี่ชายร่างสูงที่สวมเพียงกางเกงผ้ายืดขาวยาวจะยิ้มอ่อน  ขยี้ผมยุ่งเหยิงของทริสตองแล้วลองอีกครั้งหนึ่ง

ใบหน้าสดชื่นของคนกระปรี้กระเปร้าก้มลงไปใกล้ๆ กระซิบปลุกเด็กขี้เซาอย่างที่เค้าชอบทำบ่อยๆ “เดี๋ยวพี่โก้เค้าจะว่าเอานะ ตื่นเถอะ” นอกจากจะอ้างอิงถึงบุคคลที่เป็นโค้ชแล้ว มิก้ายังใช้จมูกซุกไซร้เข้าไปหาความหอมถึงซอกคอและเรื่อยขึ้นมาหาใบหูนิ่ม  เค้าดูเม้มจนมันกลายเป็นสีชมพู

“อื้ออ อืมม งืม” ทริสตองยอมตื่นในที่สุดแต่เสียงบ่นงึมงำอื้ออึงในลำคอราวกับต้องการประท้วงคนขัดเวลานอนก็ดังออกมาอู้อี้ไม่ยอมหยุด  มิก้าแกะเด็กหนุ่มที่นั่งหลับตาเคี้ยวปากตัวเองแจ๊บๆ อยู่อย่างเกียจคร้านให้ไปอาบน้ำได้สำเร็จ ก่อนจะกลับมาเตรียมอาหารเช้าอย่างง่ายๆ ต่อ  ในครัวนี้ยังพอมีอะไรอยู่บ้างจากการมาครั้งที่แล้วของพวกเค้า  ซึ่งหลังจากคบกันมาตั้งแต่นั้นก็แวะมาที่นี่อยู่บ่อยครั้ง คอนโดนี้จึงไม่ใช่ที่ๆ ร่างสูงปล่อยเอาไว้ให้ทิ้งร้างอีกต่อไป

และไม่นานนักเด็กหนุ่มที่เข้าไปปรับตัวรับความสดชื่นในห้องน้ำก็ออกมาพร้อมกับหน้าตาที่แจ่มใสขึ้น  ทริสตองตรงมานั่งที่โต๊ะอาหารเล็กๆ ขนาดกะทัดรัดสำหรับสองที่นั่งอย่างรู้งานโดยที่ไม่ต้องรอให้มิก้าเอ่ยเรียก

“ไข่กับขนมปัง แล้วก็ไส้กรอกหนังกรอบๆ อย่างที่ทริสตองชอบ....อืม ทานนี่รองท้องไปก่อนล่ะกันเดี๋ยวก่อนไปซ่อมเราคอยแวะทานกันอีกทีดีไหม?” ร่างสูงที่วางจานอาหารน่าตาน่าทานลงตรงหน้าเด็กหนุ่มบอกก่อนจะวางจานแบบเดียวกันนั้นกับที่ของตนเองบ้าง  ในวันนี้ทริสตองมีนัดซ้อมเตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งนัดตัดสินในวันพรุ่งนี้ตอนเที่ยงวัน ร่างสูงจึงตั้งใจจะพาอีกฝ่ายไปหาอะไรทานให้อยู่ท้องมากพอที่จะฟิตซ้อมยาวไปได้ตลอดทั้งบ่าย

“นัดแข่งพรุ่งนี้ไม่มีชื่อพี่มิก้าเหรอครับ?” ทริสที่เขี่ยไส้กรอกอยู่ในจานเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจ  นึกอยากลงเตะกับรุ่นพี่ร่างสูงอีกครั้งหนึ่ง

มิก้ายิ้มแล้วหัวเราะน้อยๆ “ไม่มีหรอก แต่วันพรุ่งนี้พี่จะไปด้วยนะ จะให้กำลังใจอยู่ข้างๆ สนามไง”

“งั้นผมทำงานยากอีกแล้วน่ะสิ” ร่างเล็กกัดไส้กรอกดัง กร๊อบ เลิกคิ้วขึ้นสูงเหมือนจะบอกว่าเค้าทำไม่ได้ถ้าไม่มีมิก้า

“เอาน่า” รุ่นที่ร่างสูงให้กำลังใจ “คิดซะว่าเล่นเผื่อส่วนของพี่ด้วยก็แล้วกัน....แต่ไม่ใช่ว่าไปเล่นเผื่อพี่แล้วเจ็บตัวกลับมานะ” คนสั่งสอนชี้ส้อมมาหาคนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม “ระวังตัวดีๆ รู้รึเปล่า? ถ้าโดนกระแทกก็ต้องอดทนไว้ อย่าทำพี่โก้เค้าผิดหวังล่ะ” มาถึงจุดนี้จะพูดถึงโค้ชคนเก่งไม่ได้เลย เพราะเนื่องจากบุคคลดังกล่าวเพียรบอกพวกเค้ามาแต่ไหนแต่ไรแล้วว่าการเป็นนักกีฬาที่ดีความอดทนและน้ำใจสำคัญที่สุด

“ผมไม่ทำอย่างนั้นหรอกน่า” เด็กฝรั่งเศสที่ก้มหน้าก้มตาจัดการอาหารในจานอยู่อย่างขะมักเขม้นบอก “ว่าแต่พี่ว่าเราจะมีโอกาสชนะจอร์แดนไหม? เราไม่เคยชนะเค้ามาก่อนเลยนะ อีกอย่างผู้เล่นฝั่งนั้นก็ตัวใหญ่กว่าด้วย” เด็กหนุ่มที่เมื่อครู่นี้งอแงอยากจะนอนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เสนอหัวข้อคุยกับรุ่นพี่ถามความเห็นอย่างเป็นการเป็นงานขึ้นมา

ทั้งสองพูดคุยกันเพลินจนกินเวลาไปเกือบชั่วโมง  จนพี่ชายร่างสูงต้องเร่งพาน้องชายที่มีตารางซ้อมนัดแนะเกี่ยวกับแผนการเล่นในเที่ยงวันนี้ไปให้ทันเวลา พร้อมทั้งแวะทานมื้อเที่ยงให้พอมีแรงซ้อมก่อนเข้าสนามกีฬาอีกด้วย

“โอยย เกือบไม่ทันแหนะ” ทริสตองอุทาน มันกลายเป็นเสียงที่น่ารักมากกว่าที่เจ้าตัวคิดเอาไว้เสียจนคนที่ขับรถพามาส่งจะหันไปยิ้มให้  นานวันไปร่างเล็กที่แสนจะขี้อายและไม่ชอบพูดไม่ชอบยิ้มคนนี้มักจะค่อยๆ แสดงท่าทางน่ารักๆ ที่ดูธรรมชาติของเจ้าตัวให้มิก้าอยู่เสมอ

และมันน่ารักไม่หยอกเลยล่ะ.....

“พี่มิก้าลงไปด้วยไหมฮะ?” ทริสตองยิ้ม  ไม่รู้ตัวว่าทำตัวเหมือนเด็กติดพี่ไปแล้ว  และมิก้าชอบรอยยิ้มนั้นเสมอ......โอ้ ไม่สิ เค้ารักมันเลยล่ะ

“ไปสิ” ร่างสูงตอบรับแล้วยิ้มตอบ  ก่อนเค้าจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้กับอีกคนหนึ่งแล้วทั้งสองก็จูบกันก่อนลงจากรถ  มิก้ากับทริสตองเดินลงจากรถไปแล้วเดินเข้าไปยังสนามซ้อมด้านใน  แต่หารู้ไม่มีคนยืนแข็งอยู่ที่มุมเสาซีเมนต์ใหญ่ในโรงจอดรถ

ปลายสายเรียกย้ำ และตื่นตกใจอย่างเห็นได้ชัดที่ไม่มีเสียงตอบรับมาจากคนที่ถือสายคุยด้วย  ชนาธิปอ้าปากค้าง พยายามสั่งการให้มันขยับอีกครั้งก่อนจะอึกอัก แล้วเปลี่ยนมาเป็นพูดระรัวกับปลายสายอย่างเมามันส์ “อะ อะ อะ เอ้ย อะ ไอ้...ปุยส์ ปุยส์ ปูยย! มะ มะ เมื่อกี้นี้มัน เฮ้ยยย @$&&*&(&&))” แล้วคำเล่าเรื่องก็พรั่งพรูออกมาจากปากที่ในเวลาปรกติก็แสนจะช่างจ่อแล้วแต่พอเจ่าตัวยิ่งตื่นเต้นมันก็ยิ่งทำให้คนฟังที่โทรมาถามไถ่ฟังแทบไม่รู้เรื่องไปเลย

ก็จะไม่ให้ตกใจได้ยังไงกัน กำลังเดินเข้ามาอยู่ดีๆ ก็เห็นสองคนในรถนั้นจูบกันแบบชนิดที่ว่าให้มองโลกในแง่ดีก็คงจะงัดหาเหตุผลมาโต้ตอบไม่ขึ้นหรอกว่าสองคนนั้นไม่ได้จูบกันแบบคนรักน่ะ!  จะว่ากระซิบข้างหูกันก็ไม่น่าจะใช่ เพราะมันอยู่ในรถกันสองคนจะไปกระซิบหนีหูคนอื่นหามะเขืออะไรฟระ!

ดังนั้นเรื่องที่เจ้าตัวชอบแซวสองคนนั้นอยู่เรื่อยๆ หลังจากที่เริ่มสนิทกันแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยก็เป็นความจริงงั้นสินะ......โอ้ พระพุทธเจ้า  พระอัลเลาะห์  พระเยซู  เอาจริงเหรอวะเนี่ยย!?

“แมร่งทำไมไม่บอกกันมั่งเลยวะ!” ชนาธิปวางสายไปแล้วเดินดุ่มๆ เข้าสนามตามไปบ้าง  นึกไม่พอใจอยู่น้อยๆ ที่สองคนนั้นมีความลับสำคัญกันถึงขนาดนี้กับคนทั้งทีม  นี่ไม่ไว้ใจกันขนาดนั้นเลยหรือ  อย่างน้อยบอกเค้าก็ได้ จะเก็บความลับไว้อย่างดีเลยเถอะ.....ถึงแม้เจ้าตัวอาจเป็นคนสุดท้ายที่มิก้ากับทริสตองคิดจะบอกก็เถอะ  แต่ชนาธิปแยกแยะออกว่าอะไรควรจ่อไม่ควรจ่อนะ

เอ๊ะ  แต่จะว่าไปเมื่อกี้เค้าบอกชัปปุยส์ไปแล้วนี่นา......

เวรล่ะ ลืมนึกไป  แต่เอาเถอะ โมฆะล่ะกัน ปุยส์มันไม่ปากเปราะอยู่แล้วหนิ

ฮ่าๆๆๆ ลืมนึกไปจริงๆ แฮ่ะ ตื่นเต้นไปหน่อย  โทษทีนะทริสตองมิก้า



.



.



.



FIN.



------------------------------------------------------------------------------------------------------



ฮร๊ายยยยย  เค้างู้งี้กันได้น่ารักมากเลยค่ะ  ทริสตองแอบดื้อไม่อยากตื่นแฮ่ะ 5555  อย่างนี้ต้องจับหยิก >///<  มอบหน้าที่นี้ให้มิก้าไปเลยค่ะ 555555

เจเจ รู้สึกจะมาถูกเวลาและจังหวะมาก  ไปบอกให้ปุยส์ฟังซะงั้น (ชีวิตจริงชัปปุยส์มองเจเหมือนเป็นคนบ้าคนหนึ่ง  แต่เค้ามองตลอดไม่ยอมละสายตาเลยค่ะ 55555) + (หลงรักคนบ้า 5555)  เจดูแบบว่ายุกยิกอยู่ไม่สุขมากเลยค่ะ จะเวลาไหนก็ไม่อยู่เฉยเลย  ปุยส์อาจชอบตรงนี้ ฮาาาา

ก็จบไปแล้วนะคะสำหรับ Fandom บอลไทยของคู่นี้  ไรท์อยากจะบอกว่ายากจริงๆ ค่ะที่จะกลับมาเขียนคู่เดิมอีก  มีหลายคู่ที่ไรท์อยากเขียนอีกมากๆ เลย แต่ว่าก็ไม่ได้เขียนค่ะ  ไม่นับเฮียเหมียวเพราะโดนอวยดีมากเลยค่ะ 555555เฮียเหมียวเป็นล้านนน!!   55555......โอเค ข้ามเรื่องเฮียเหมียวไปก่อน ที่ไรท์อยากจะบอกก็คือถ้ามีกำลังใจดี คนอวยเยอะ ให้พลังฟินมากๆ มีแปะรูปแถมคลิปไรท์ก็จะฟินจนผลักดันให้ตัวเองเขียนจนจบได้เลยค่ะ  ปัญหาส่วนมากมักอยู่ตรงนี้ล่ะค่ะ  ฮาาาา

ถูกใจหรือไม่  ขอฝาก SF เรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจของรีดทุกท่านด้วยนะค่าาา ><  แปะเฟสสส  >>แฟนฟิค ฮอลลีวู้ด<<  คุยได้ค่ะ 55555   รักรีดทุกท่านมากมายเลยนะคะ ><



นี่ไง ไอ้คนรู้ความลับ 555555  ซอกซอนเค้าไปทั่วจริงๆ ค่ะ



พูดถึงปุบส์นะ  แต่ปุยส์ยังไม่มา 5555  เค้ารอให้ตัวพร้อมนะปุยส์  (นานมากและ)



Just  you & I


ภาพโปรไฟล์ IG หนูน่ารักมากเลยจ๊ะทริสตอง -///- เด็กน้อยยยย




ฮ๊อกกกกกก -,.-



-3-



  

ด้วยรักและแรงหื่น

Ray - Aund


2 ความคิดเห็น:

Unknown กล่าวว่า...

กลับมาอ่านรอบที่3แล้วชอบคู่นี้มากกก
แต่งคู่นี้บ่อยๆนะค่ะไรต์ติดตามค่าาา^^

Unknown กล่าวว่า...
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ